Het was zeven uur ’s avonds. Ik kwam beneden en daar lag ze. Mijn dochter, languit op de bank, te slapen. Diezelfde middag had ze nog gezegd dat ze geen tijd had om iets voor mij te doen. Ze moest

Ik luister echt. En voel je hart. Je zit tegenover me. Misschien met een kop thee in je handen en wellicht een beetje gespannen. En dan begin je. Over je dochter. Over hoe het steeds vaker botst. Hoe ze kort

Er waren momenten waarop ik me afvroeg: Wat doe ik verkeerd? Waarom lijkt het thuis zo vaak te botsen? Waarom luisteren mijn kinderen niet? Waarom voelt het alsof ik altijd de strijd moet aangaan, terwijl ik zo graag een warme

Ben jij die moeder die altijd ‘aan’ staat? Je probeert goed te zorgen voor je kinderen, je partner, je werk en het huishouden – maar ergens ben jij jezelf kwijtgeraakt. Je hoofd zit vol, je lijf is moe, en je

Je vraagt je kind: “Hoe was je dag?” “Goed.” En dat was het. Geen verdere uitleg, geen enthousiasme, misschien een schouderophaal. Maar ergens voel je aan dat er méér speelt. Misschien was er ruzie op school, voelde je kind zich