Ik luister echt. En voel je hart. Je zit tegenover me. Misschien met een kop thee in je handen en wellicht een beetje gespannen. En dan begin je. Over je dochter. Over hoe het steeds vaker botst. Hoe ze kort
Heb je weleens het gevoel dat je vastzit in patronen waarvan je niet precies weet waar ze vandaan komen? Dat je bijvoorbeeld steeds te veel verantwoordelijkheid neemt, moeilijk grenzen stelt of dat het contact met je ouders of je kind
Er waren momenten waarop ik me afvroeg: Wat doe ik verkeerd? Waarom lijkt het thuis zo vaak te botsen? Waarom luisteren mijn kinderen niet? Waarom voelt het alsof ik altijd de strijd moet aangaan, terwijl ik zo graag een warme
Ben jij die moeder die altijd ‘aan’ staat? Je probeert goed te zorgen voor je kinderen, je partner, je werk en het huishouden – maar ergens ben jij jezelf kwijtgeraakt. Je hoofd zit vol, je lijf is moe, en je
Je vraagt je kind: “Hoe was je dag?” “Goed.” En dat was het. Geen verdere uitleg, geen enthousiasme, misschien een schouderophaal. Maar ergens voel je aan dat er méér speelt. Misschien was er ruzie op school, voelde je kind zich
Als bewuste moeder wil je liefdevol zijn én duidelijk je grenzen aangeven, zonder jezelf constant schuldig te voelen. Maar grenzen aangeven is makkelijker gezegd dan gedaan. Misschien herken jij je hier wel in: Je zegt eerst “nee”, maar geeft uiteindelijk
Ik luister echt. En voel je hart. Je zit tegenover me. Misschien met een kop thee in je handen en wellicht een beetje gespannen. En dan begin je. Over je dochter. Over hoe het steeds vaker botst. Hoe ze kort
Heb je weleens het gevoel dat je vastzit in patronen waarvan je niet precies weet waar ze vandaan komen? Dat je bijvoorbeeld steeds te veel verantwoordelijkheid neemt, moeilijk grenzen stelt of dat het contact met je ouders of je kind
Er waren momenten waarop ik me afvroeg: Wat doe ik verkeerd? Waarom lijkt het thuis zo vaak te botsen? Waarom luisteren mijn kinderen niet? Waarom voelt het alsof ik altijd de strijd moet aangaan, terwijl ik zo graag een warme
Ben jij die moeder die altijd ‘aan’ staat? Je probeert goed te zorgen voor je kinderen, je partner, je werk en het huishouden – maar ergens ben jij jezelf kwijtgeraakt. Je hoofd zit vol, je lijf is moe, en je
Je vraagt je kind: “Hoe was je dag?” “Goed.” En dat was het. Geen verdere uitleg, geen enthousiasme, misschien een schouderophaal. Maar ergens voel je aan dat er méér speelt. Misschien was er ruzie op school, voelde je kind zich
Als bewuste moeder wil je liefdevol zijn én duidelijk je grenzen aangeven, zonder jezelf constant schuldig te voelen. Maar grenzen aangeven is makkelijker gezegd dan gedaan. Misschien herken jij je hier wel in: Je zegt eerst “nee”, maar geeft uiteindelijk